تبلیغات
طلایه دار تبری - علائم و نشانه های ظهور حضرت مهدی چه می باشد؟

مرتبه
تاریخ : یکشنبه 22 اردیبهشت 1392
علائم و نشانه های ظهور حضرت مهدی چه می باشد؟

پاسخ: علامت در لغت عرب به معنای نشانه است. بنابراین منظور از علائم ظهور، نشانه‌هایی است كه نزدیك شدن ظهور را نشان می‌دهند. با تحلیل ماهیت علائم ظهور، در می‌یابیم كه علائم ظهور، نسبت به ظهور رابطه سببی ندارند یعنی این گونه نیست كه به محض تحقق نشانه‌ها و علائم ظهور بگوییم پس ظهور هم حتماً تحقق خواهد یافت، بلكه تنها جنبه اعلام و كاشفیت دارند یعنی تحقق آنها كاشف از این واقعیت است كه ظهور نزدیك شده است.
علائم را از جهات مختلفی می‌توان تقسیم بندی نمود.
از جمله می‌توان آنها را به:
1. علائم عادی و علائم غیر عادی و معجزه آسا تقسیم كرد.
2. با توجه به روایات رسیده می‌توان به علائم حتمی و علائم غیر حتمی تقسیم نمود.
3. بالآخره می‌توان به لحاظ فاصله زمانی بین وقوع علامت و تحقق روز موعود به علائم قریب و علائم بعید تقسیم كرد.
آنچه بیشتر از ظاهر روایات به دست می‌آید تقسیم علائم به غیر حتمی یا موقوف و علائم حتمی است. علائم غیر حتمی یا موقوف نشانه‌هایی است كه رخ دادن آنها قطعی نیست و ممكن است به دلیل عدم تحقق شرایط و یا ایجاد مانع به وقوع نپیوندند.
و اما علائم حتمی انهاست كه رخ دادن آنها حتمی و قطعی است.
در منابع روایی، بسیاری از رخداد‌های طبیعی و غیر طبیعی و دگر‌گونی‌های سیاسی و اجتماعی به عنوان علائم ظهور، ذكر شده است. بدیهی است كه روایات مربوط به این مسئله، مانند سایر مسائل دیگر، از جهت درستی و اعتبار، یكسان نیستند. در میان این روایات، برخی از جهت سند غیر قابل اعتمادند و برخی هم از جهت مضمون و مطالبی كه در آن مطرح شده، جای بحث و تامل دارند. بنابراین، نمی‌توان به صرف دیدن یك روایت و بدون بررسی كارشناسانه از جهت سند و دلالت، به آن اعتماد كرد. در میان نشانه‌ها، برخی به عنوان «علایم حتمی ظهور» ذكر شده است.
علائم معروف حتمی، پنج مورد است:
1. خروج سفیانی؛ پیش از قیام حضرت مهدی(ع) مردی از نسل ابوسفیان، در منطقه شام، خروج می‌كند و با تصرف بخش‌هایی از سرزمین اسلام، برای یافتن و كشتن شیعیان جایزه تعیین می‌كند. (بحار الانوار، ج52، ص182).
2. خسف در بیداء؛ خسف، یعنی فرورفتن، و بیداء نام سرزمینی بین مدینه و مكه است. سفیانی كه در آستانه ظهور حضرت مهدی(ع) خروج می‌كند، هنگامی كه از ظهور ایشان با خبر می‌گردد سپاهی عظیم به مدینه و مكه می‌فرستد و چون به سرزمین بیداء می‌رسند، خداوند آنان را در كام زمین فرو می‌برد و هلاك می‌شوند.
3. خروج یمانی؛ سرداری از یمن قیام می‌كند و مردم را به حق و عدل دعوت می‌كند. خروج یمانی، اجمالاٌ از نشانه‌های ظهور است، هر چند جزئیات و چگونگی قیام وی، روشن نیست.
4. قتل نفس زكیه؛ نفس زكیه، یعنی انسان پاك و بی گناه. در آستانه ظهور حضرت مهدی، جوانی بی گناه، مظلومانه در مسجد الحرام به قتل می‌رسد.
5. صیحه آسمانی؛ منظور از آن، صدایی است كه در آستانه ظهور حضرت مهدی، از آسمان به گوش می‌رسد و همه مردم آن را می‌شنوند. محتوای این پیام آسمانی، دعوت به حق و حضرت مهدی است. امام باقر(ع) می‌فرماید:«ندا كننده‌‌ای از آسمان، نام قائم ما را ندا می‌كند. پس هر كه در شرق و غرب است، آن را می‌شنود.(الغیبة، نعمانی، ص252).
البته در برخی از روایات، به علائم دیگری نیز اشاره شده است، مانند خورشید گرفتگی در نیمه ماه رمضان و ماه گرفتگی در آخر آن. (الغیبة، طوسی، ص444) و یا طلوع خورشید از مغرب(الغیبة، طوسی، ص435).




طبقه بندی: مهدویت، 
ارسال توسط محمد باقر افشار
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ